Το Seat 600 γεννήθηκε το 1957. Την εποχή εκείνη, η αγορά του αυτοκινήτου ήταν μειωμένη και το βάρος είχε δοθεί στην αγορά των φορτηγών και των μοτοσικλετών (όπως οι Bultaco, Derbi και Ossa). 

Το κόστος του σχεδιασμού του 600 προσπάθησαν να το κρατήσουν στα 1000$ κατά κεφαλή (περίπου 65000 πεσέτες). Το σκεπτικό της φτηνής κατασκευής, απόρρεε από το καταναλωτικό προφίλ των αγοραστών. Θα ήταν το τέλειο αυτοκίνητο για τον μέσο αγοραστή, άσχετα αν ο κινητήρας υπερθερμαινόταν ή οι πόρτες αν δεν ήταν καλά κλεισμένες , τις έπαιρνε ο αέρας…

Κι έτσι έγινε… Η εμφάνιση των πρώτων 600αριών στον δρόμο, συνδυαζόμενη με την ελκυστική τιμή (των 70.000 πεσετών) έκαναν αυτό το αυτοκίνητο να γίνει το κοινωνικό φαινόμενο του έτους και αρχή της οικονομικής ανάπτυξης του ’60. Αν και το ισπανικό πρότυπο ήταν μια ακριβής αντιγραφή του μοντέλου της Fiat, το οποίο είχε κυκλοφορήσει μερικούς μήνες πριν, (και οι δύο σχεδιασμένα από τον Dante Giacosa), πολλοί ειδικοί συμφώνησαν στο ότι ο μικρός χρηστικός Ισπανός ήταν αρκετά ανθεκτικότερος από τον αδελφό του… Αυτό το έκανε να γίνει το αγαπημένο αυτοκίνητο της μεσαίας τάξης. Βέβαια, το τεσσάρων θέσεων 600άρι, με βάρος 600 κιλά και με τελική 90 χλμ/ωρα βελτιωνόταν συνεχώς, μέσα στα 17 χρόνια ζωής του. Από τα 600 cm³, ο κινητήρας ανέβηκε στα 767 cm³ και αργότερα στο 4θυρο στα 800 cm³. Εκμεταλλεύτηκε την τεχνογνωσία της Fiat (με το Fiat 500 ή αλλιώς Topolino) και τοποθετήθηκε ο κινητήρας που ήταν πιο μικρός σε διαστάσεις, που ως αποτέλεσμα είχε την εμφάνιση 4^ων καθισμάτων και ενός υποτυπώδους πορτμπαγκάζ, σε ένα αυτοκίνητο που είχε μήκος 3 μέτρα και 21 εκατοστά ! Παρουσιάστηκε στο σαλόνι της Γενεύης του ’55 και εξέπληξε το κοινό με τα χαρακτηριστικά που είχε. Ένα μικρό οικονομικό αυτοκίνητο πόλης που μπορούσε να κάνει και τις εκδρομές της οικογένειας.

Ξεχώριζε αυτό το μικρό, από τον αδελφό του (της Fiat), με τις χρωμιομένες λωρίδες στα εμπρός φτερά, τα κάγκελα που υπήρχαν πάνω από τους προφυλακτήρες, από την χαρακτηριστική ασπίδα που ενσωμάτωνε τον αριθμό 600 και από τα φλας, που βρίσκονταν πάνω στα φτερά. Εσωτερικά, το τιμόνι είχε κλίση προς τον οδηγό και ο μοχλός των φλας ήταν λεπτότερος.

Αντίθετα με τα ανταγωνιστικά μοντέλα, όπως το Biscϊter, το PTV ή το Isetta, το 600άρι ήταν πολύ περισσότερο αυτοκίνητο. Αν και δεν ήταν το φτηνότερο της αγοράς, με την ελκυστική του εμφάνιση και την αξιοπιστία του, οδήγησε σιγά σιγά τους ανταγωνιστές του σε εξαφάνιση, μιας και αυτοί δεν μπορούσαν να το ανταγωνιστούν.

Η πρώτη σειρά (1957-1963) υποβλήθηκε σε ανανεώσεις και επανασχεδιασμούς το 1958. Τροποποιήθηκαν το τιμόνι, ο λεβιές των φλας, τα μπροστινά φώτα, οι πούλιες στους προφυλακτήρες και οι ταπετσαρίες. Ακόμη, ενισχύσεις δέχτηκε το πλαίσιο, πράγμα που το έκανε να είναι ακριβότερο από μία μπερλίνα της εποχής. Σε αντιστάθμισμα αυτού, το 600άρι πρόσφερε στο κοινό του, μία πιο αμερικανική εμφάνιση, που είχε να κάνει με τα χρωμιομένα στοιχεία και τις λευκές λωρίδες στα λάστιχα.

Στα πρώτα αυτοκίνητα, το χερούλι που έκλεινε την πόρτα, ήταν από επιχρωμιομένη λαμαρίνα και αντικαταστάθηκε από αλουμινένιο. Το μπουτόν εκκίνησης αντικαταστάθηκε με κλειδαριά και πλέον υπάρχει σύστημα πλυστικής μηχανής για το μπροστινό παρμπρίζ. Παρά τη μικρή ιπποδύναμη (21,5cv) το αυτοκίνητο ήταν σβέλτο. Τροποποιήσεις δέχτηκαν η πίσω ανάρτηση και το σύστημα ψύξης του κινητήρα. Τοποθετήθηκε θερμόμετρο στο ταμπλό και νέες αντλίες νερού και λαδιού στον κινητήρα, όπως και ένα καινούργιο φίλτρο λαδιού που πλέον είναι αντικαταστάσιμο. Έτσι σταμάτησε το ενοχλητικό φαινόμενο για τους κατόχους να κινούνται με ανοιχτό το πίσω καπό, για μεγαλύτερη αποβολή θερμοκρασίας. Τέλος, το αυτοκίνητο παραδινόταν στον ιδιοκτήτη του με ένα πλήρες σετ εργαλείων (αποτελούμενο από 13 κομμάτια) και με ένα εγχειρίδιο, το οποίο ήταν επεξηγηματικότατο για όλα τα μηχανικά μέρη του.

Έτσι το 600 απέσπασε τη συμπάθεια του αγοραστικού κοινού, κάνοντάς το κλασικό μα και βασικό κομμάτι της βιομηχανικής ιστορίας της χώρας.

Κινητήρας : 4κύλινδρος, βενζίνης με διάμετρο/διαδρομή 62mmΧ 63.5mm, 8βάλβιδος με εκκεντροφόρο στο πλάι. Στρόφαλος με 3 κουζινέτα βάσης, υδρόψυκτος.
Κυβισμός: 633 cm³ /767 cm³
Ιπποδύναμη : 21 - 29cv / 4800 sal
Ροπή : 5,2 / 2500 sal
Τροφοδοσία: καρμπυρατέρ Solex
Σύμπλεξη : Δίσκος μονός ξηρός.
Σασμάν : 4^ων ταχυτήτων + όπισθεν, ασυγχρόνιστο
Τελική ταχύτητα : 90 / 108 Km/h
Κατανάλωση : 8 λίτρα /100 χλμ

Κατά τη δεκαετία του 60, η βιομηχανική ανάπτυξη ήταν μεγάλη για την Ισπανία. Ο τομέας του αυτοκινήτου ήταν από τους κύριους δικαιούχους στην ανάπτυξη αυτή και έτσι οι πρώτες στατιστικές είναι ανησυχητικές… Μόνο το 1960 υπήρξαν 1.622 νεκροί στους εθνικούς δρόμους!!!

Παράλληλα, το σύστημα της πληρωμής με πίστωση, προκάλεσε θεαματική αύξηση στην αγορά, οπότε δικαιωματικά μιλάμε για τη δεκαετία κατά την οποία γράφεται η αληθινή ιστορία του αυτοκινήτου για την Ισπανία. Η Renault ήταν αυτή που ξεκίνησε την αγορά «επί πιστώσει». Σημειώστε πως ο μηνιαίος μισθός ενός εργαζομένου κατά το έτος 1963 ήταν 60 πεσέτες, πράγμα που δυσχέραινε την αγορά. Και έτσι όμως, μπορούσαν κάποιοι να πουλάνε τα προϊόντα τους, σχετικά εύκολα.

Τα πιο καλοπουλημένα πάντως, ήταν το 2CV της Citroen, το R-4 της Renault και φυσικά το πιο γνωστό στους Ισπανούς SEAT 600.

Κατά τη διάρκεια των πρώτων ετών της κατασκευής του SEAT 600, η ζήτηση ήταν τόσο μεγάλη, που το εργοστάσιο δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις παραγγελίες, έστω και με την κατασκευή 300 αυτοκινήτων καθημερινά, από την ομάδα της, που απαριθμούσε 10000 εργαζόμενους πλέον.

Βιβλιογραφία / πηγές
www.museoseat.com
www.forocoches.com

Αυτό το άρθρο μπορείτε να το κατεβάσετε σε μορφή pdf από το Downloads Section